یادت باشد

هرگاه احساس تنهایی کردی ‚ حتی اگر از تمام دنیا هم تنهاتر بودی

کسی را بااصرار وارد خلوتت نکنی

چرا که اگر برایش مهم بودی خودش خلوت و تنهایی تورا میشکست ‚ دستانت را میگرفت ‚ لبخند برلبانت می نشاند و برای همیشه در دنیایت می ماند

دیگی نه در این بادیه پرجوشتر از من

استاد شهریار